Her Adım Yorgun Gün İzi

İşte soluyor akşam
kıyısında İzmir in
yıkıyor dost ışıklar
siyah tülünü şehrin
her adım yorgun gün izi
bir yanım süt liman deniz
lacivert işveli yar
ve esrik yakamozlar
kaç ölü kelebek alnım
derinlerde kaç acı var?
bir elimde
kehribar lekesi sabır
bedeli öğrendiğim yıllar
acıtmıyor dilimi
sırrı atan cam kadeh
kıyısında düş izi
nefsimde inkar
yarın yine ölümüne
dirilecek ayaklarım
koşmak için yeni bir güne
tekrar edecek kendini
aynı bahçeler, yollar
bilinen her oyun gibi
köşe kapmacalar
sobeleyecek
nefesimi
bir dost gibi
-iskelede deli rüzgar-